Deformacja palca młotkowatego dotyczy najczęściej palca II i III stopy.
Cechą charakterystyczną jest zgięcie palca w kierunku podeszwowym w stawie międzypaliczkowym bliższym.
Deformacja ma charakter postępujący.

Objawy palca młotkowatego

Osoby dotknięte deformacją palca młotkowatego obserwują niepokojące zmiany w wyglądzie palców stóp. Palec którego dotyczy deformacja  jest nieustannie zgięty. Początkowo zgięcie ma charakter elastyczny, odwracany z upływem czasu staje się sztywne utrwalone, nieodwracalne, niekorektywne.

Objawy palca młotkowatego

Na szczycie zgięcia (staw międzypaliczkowy bliższy) tworzy się odcisk , który z czasem staje się przyczyną silnych dolegliwości bólowych i konfliktu z obuwiem. Nieustanne drażnienie wierzchu buta  (od środka) może być przyczyną przewlekłego stanu zapalnego a nawet prowadzić do powstania otwartej rany z widocznym stawem międzypaliczkowym włącznie.

W  nasilonych deformacjach może dochodzić do  zmian w kolejnych stawach przodostopia np.: w stawie  śródstopno – palcowych , stawie międzypaliczkowym dalszym.

Przyczyny powstawania deformacji palca młotkowatego

Do powstania deformacji  palca młotkowatego (palcy młotkowatych ) może prowadzić wiele czynników:

  • płeć, kobiety chorują znacznie częściej aniżeli mężczyźni
  • wiek, deformacja pojawia się zazwyczaj powyżej  50 roku życia
  • niewłaściwe obuwie.Osoby noszące obuwie wąskie z przodu są szczególnie narażone na rozwój deformacji
  • nadmierna długość palca, szczególnie drugiego
  • nadmierna długość kości śródstopia głównie drugiej ,rzadziej trzeciej w stosunku do pierwszej kości śródstopia tzw. stopa grecka
  • deformacja palucha koślawego
  • stopa nadmiernie wydrążona
  • choroby reumatyczne np.: reumatoidale zapalenie stawów
  • deformacje w obrębie tyłostopia spowodowane zaburzeniami czynnikami neuro-mięśniowymi np.: w przebiegu choroby Charcot-Marie -Tooth, ataksji Friedricha, mózgowego porażenia, SM itd
  • osłabienie funkcji mięśnia piszczelowego tylnego i strzałkowego długiego
  • przykurcz mięśnia brzuchatego łydki

Leczenie palca młotkowatego

Leczenie nieoperacyjne palca młotkowatego (palcy młotkowatych,)

W leczeniu zachowawczym pomocne są specjalistyczne ortezy.

W deformacjach dużego stopnia należy rozważyć stosowanie obuwia ortopedycznego.

Szczególnie istotne jest zapobieganie powstawaniu otwartych otarć na grzbiecie zgiętego stawu międzypaliczkowego bliższego poprzez noszenie butów z wysokimi, szerokimi noskami.

Leczenie operacyjne deformacji palca młotkowatego (palcy młotkowatych) 

Leczenie operacyjne należy rozważyć w przypadkach dużych deformacji niepoddających się leczeniu zachowawczemu.

W zależności od charakteru zniekształcenia, tzn. czy jest to deformacja korektywna, miękka czy  utrwalona, sztywna  stosowane są różne metody operacyjne.

W deformacjach korektywnych, miękkich stosuje się zabiegi na tkankach miękkich np.:

  • operacja wg. Girdelstona z użyciem ścięgna zginacza  palca długiego
  • operacja wg. Pisaniego z użyciem ścięgna zginacza palca krótkiego

W przypadku deformacji sztywnych niekorektywnych poza w/w zabiegami na tkankach miękkich konieczne jest przeprowadzenie zabiegu w obrębie tkanki kostnej. Najczęściej wykonywane zabiegi to:

  • techniki chirurgii małoinwazyjnej - MIS
  • artrodeza czyli usztywnienie stawu międzypaliczkowego bliższego palca.

Jeśli deformacja dotyczy kilku palcy lub towarzyszy innym deformacją w obrębie stopy stosuje się jednoczasowe leczenie operacyjne.

Po operacji pacjent chodzi w obuwiu pooperacyjnym przez 5 tygodni.

Po tym czasie pacjent zaczyna używać swojego obuwia, które musi być nieco obszerniejsze i z płaską podeszwą.

Rehabilitacja po operacji palca młotkowatego

Ważnym elementem wspierającym szybki powrót do zdrowia pacjenta po operacji palcy młotkowatych jest rehabilitacja. Aby była skuteczna powinna opierać się o następujące założenia:

  • należy ocenić stan pacjenta
  • należy przygotować indywidualne zalecenia w procesie leczenia pooperacyjnego palcy młotkowatych
  • należy dostosować terapię do możliwości pacjenta

Indywidualne ćwiczenia z pacjentem mają na celu:

  • poprawę zakresu ruchu w stawach operowanej kończyny dolnej
  • poprawę czucia głębokiego
  • pracę nad poprawą koordynacji nerwowo- mięśniowej
  • zmniejszenie obrzęku (praca na tkankach miękkich, masaż limfatyczny, kinesiotaping)
  • korekcję chodu oraz nieprawidłowych nawyków ruchowych
  • fizjoterapia

Znieczulenie

W chirurgii stopy dużym wyzwaniem było i jest nadal zapewnienie pacjentowi bez bólowego przebiegu operacji jak i zminimalizowanie bólu w okresie pooperacyjnym.

W powszechnej opinii funkcjonuje przekonanie o bardzo bolesnym przebiegu pooperacyjnym po operacjach wykonywanych w obrębie stopy a szczególnie po operacji halluxów

Możliwości wyboru znieczulenia do zabiegów wykonywanych w obrębie stopy jest wiele.

Nowoczesna anestezjologia stara się aby tam gdzie to tylko możliwe wykorzystywać techniki znieczulenia regionalnego- od blokad centralnych takich jak znieczulenie podpajęczynówkowe i zewnątrzoponowe w powszechniej opinii znane jako znieczulenia dolędzwiowe, po blokady nerwów obwodowych na różnych poziomach wykonywane pod kontrolą ultrasonografu szczególnie w przypadku operowania jednej stopy.

Możliwość zastosowania danego typu znieczulenia zależy głównie od rozległości operacji i ewentualnych towarzyszących schorzeń .

Ostateczny wybór sposobu znieczulenia jest ustalany z pacjentem w przedoperacyjnej rozmowie kwalifikacyjnej.

Wykorzystanie USG w anestezjologii do przeprowadzania blokad nerwów obwodowych otworzyło drogę do wykonania bardzo precyzyjnych znieczuleń regionalnych.

Nasze wieloletnie doświadczenie doprowadziło do zmiany postępowania okołooperacyjnego, zarówno w kwestii samego znieczulenia jak i w okresie pooperacyjnym.

Znieczulenie nerwów obwodowych w przypadku operacji stopy zwane okołokostkowym oznacza iniekcję środka znieczulającego miejscowego w okolice nerwów na odpowiednim poziomie.

Znieczulenia tego typu są bardzo precyzyjne, ponieważ nerwy odpowiedzialne za czucie bólu są dobrze widoczne w obrazie ultrasonograficznym a podanie leku jest w pełni kontrolowane

Pozwala to znacznie zmniejszyć, lub wręcz odstawić przyjmowane dawki leków przeciwbólowych we wczesnym okresie pooperacyjnym .

Dla bardzo wielu pacjentów jedną z najistotniejszych zalet tego znieczulenia jest zachowanie czucia powyżej stawu kolanowego operowanej nogi a co najważniejsze , że w ten sposób unikamy potrzeby wykonania znieczulenia dolędzwiowego nie zawsze akceptowanego przez chorych.

Kolejną ważną zaleta tego typu znieczulenia jest możliwość bardzo wczesnego rozpoczęcia chodzenia po zabiegu.

W okresie pooperacyjnym podając w regularnych odstępach czasu leki przeciw bólowe pod kontrolą USG w strefę przebiegu nerwów odpowiedzialnych za uczucie bólu zapewniamy pacjentom możliwość przejścia tego okresu w możliwie najbardziej bez bólowy komfortowy sposób. 

Wypełnij interaktywną ankietę
i sprawdź na jakie schorzenie stopy cierpisz

Natychmiastowa diagnoza

Historie naszych pacjentów

poznaj naszych pacjentów

Historie naszych pacjentów po operacji haluksów

Szpital Halluxmed

poznaj nasz szpital

Szpital Halluxmed, tu wykonujemy operacje haluksów

Opinie osób

po operacjach haluksów w naszym szpitalu

Haluksy - opinie osób po operacji