Na czym polega zabieg?
Powiększanie piersi z jednoczesnym podniesieniem (augmentacyjna mastopeksja) to zabieg chirurgiczny łączący wszczepienie implantów piersiowych z korekcją opadania gruczołu piersiowego oraz kompleksu brodawka–otoczka. Celem operacji jest zwiększenie objętości piersi, poprawa ich kształtu i projekcji, a także przywrócenie odpowiedniego położenia brodawek sutkowych oraz uzyskanie harmonijnych proporcji sylwetki.
Zabieg znajduje zastosowanie przede wszystkim u pacjentek, u których występuje jednocześnie niedostateczna objętość piersi oraz ich opadanie (ptoza). Zmiany te mogą być następstwem ciąży, karmienia piersią, znacznej redukcji masy ciała, procesów związanych ze starzeniem się organizmu lub indywidualnych predyspozycji anatomicznych.
W odróżnieniu od samego powiększania piersi implantami augmentacyjna mastopeksja pozwala nie tylko zwiększyć objętość piersi, lecz także usunąć nadmiar skóry, wymodelować tkanki i skorygować położenie kompleksu brodawka–otoczka. Dobór techniki operacyjnej zależy od stopnia opadania piersi, jakości i elastyczności skóry, ilości dostępnej tkanki gruczołowej oraz oczekiwanego efektu estetycznego.
Wskazania do zabiegu
Do najważniejszych wskazań do jednoczesnego powiększenia i podniesienia piersi należą:
opadanie piersi współistniejące z niedostateczną objętością gruczołu piersiowego;
utrata objętości i jędrności piersi po ciąży i zakończeniu karmienia piersią;
wiotkość skóry oraz zmiana kształtu piersi po znacznej redukcji masy ciała;
obniżenie położenia kompleksu brodawka–otoczka;
asymetria piersi związana z różnicami w ich objętości, kształcie lub stopniu opadania;
niezadowalająca projekcja piersi i utrata wypełnienia górnego bieguna;
potrzeba jednoczesnej korekcji objętości i położenia piersi w celu uzyskania proporcjonalnego kształtu.
Kwalifikacja do zabiegu wymaga indywidualnej oceny anatomicznej, określenia stopnia ptozy oraz analizy jakości tkanek i możliwości uzyskania stabilnego efektu operacyjnego.
Przeciwwskazania do zabiegu
Przeciwwskazania obejmują przede wszystkim:
aktywne zakażenie lub nieleczone stany zapalne;
niewyrównane choroby przewlekłe zwiększające ryzyko okołooperacyjne;
istotne zaburzenia krzepnięcia krwi lub nieprawidłowo prowadzoną terapię przeciwkrzepliwą;
aktywną chorobę nowotworową piersi wymagającą ustalenia dalszego postępowania diagnostycznego lub terapeutycznego;
ciążę i okres karmienia piersią;
znaczne zaburzenia gojenia, w tym w przebiegu niektórych chorób ogólnoustrojowych;
nieuregulowane zaburzenia psychiczne wpływające na zdolność do świadomego podjęcia decyzji lub realistycznej oceny możliwych rezultatów.
Palenie tytoniu i stosowanie nikotyny zwiększają ryzyko zaburzeń ukrwienia tkanek, opóźnionego gojenia oraz martwicy skóry lub kompleksu brodawka–otoczka. Z tego względu wymagają szczegółowej oceny i odpowiedniego postępowania przedoperacyjnego. Ostateczna kwalifikacja uwzględnia również indywidualne czynniki ryzyka, przyjmowane leki, historię operacji piersi oraz wyniki badań diagnostycznych.
Przebieg zabiegu
Operacja wykonywana jest w znieczuleniu ogólnym. Jej zakres obejmuje wszczepienie odpowiednio dobranych implantów piersiowych oraz modelowanie tkanek z usunięciem nadmiaru skóry i przemieszczeniem kompleksu brodawka–otoczka do planowanego położenia.
W zależności od stopnia ptozy, jakości skóry i budowy piersi stosuje się różne techniki mastopeksji, między innymi cięcie okołootoczkowe, pionowe lub w kształcie odwróconej litery T. Wybór dostępu oraz lokalizacji implantu — podgruczołowej, podpowięziowej lub podmięśniowej, zależnie od wskazań anatomicznych — ustalany jest indywidualnie.
Szczególnego znaczenia nabiera odpowiednie zaplanowanie objętości implantu i zakresu resekcji skóry. Nadmierna objętość implantu w stosunku do jakości tkanek może zwiększać napięcie szwów, obciążać dolny biegun piersi i sprzyjać nawrotowi opadania. Z tego względu celem operacji jest uzyskanie możliwie trwałego efektu przy zachowaniu bezpieczeństwa tkanek.
W wybranych przypadkach, ze względu na stopień ptozy, jakość tkanek lub ryzyko zaburzeń ukrwienia, korzystniejsze może być przeprowadzenie powiększenia i podniesienia piersi w dwóch odrębnych etapach.
Możliwe powikłania
Powiększanie piersi z jednoczesnym podniesieniem jest bardziej złożonym zabiegiem niż samo powiększenie implantami lub izolowana mastopeksja. Łączy bowiem konieczność wytworzenia przestrzeni dla implantu, modelowania tkanek oraz usunięcia nadmiaru skóry. Wiąże się to z występowaniem zarówno powikłań charakterystycznych dla implantów, jak i komplikacji związanych z podniesieniem piersi.
Do możliwych powikłań należą:
krwiak i krwawienie pooperacyjne;
zakażenie rany operacyjnej lub okolicy implantu;
zaburzenia gojenia, rozejście się ran i opóźnione gojenie;
martwica skóry lub częściowa albo całkowita martwica kompleksu brodawka–otoczka;
powstawanie przerostowych lub nieprawidłowo przebudowanych blizn;
zaburzenia czucia brodawek sutkowych i skóry piersi, przejściowe lub trwałe;
asymetria piersi, niezadowalający kształt lub nieprawidłowe położenie kompleksu brodawka–otoczka;
utrzymujące się dolegliwości bólowe;
przykurcz torebkowy wokół implantu;
przemieszczenie, rotacja lub widoczne zarysowanie implantu;
falowanie powierzchni implantu (rippling);
pofałdowanie skóry, nadmierne napięcie tkanek lub zaburzenia konturu piersi;
nawrót opadania piersi, tzw. bottoming out, lub ponowne obniżenie położenia kompleksu brodawka–otoczka;
konieczność wykonania zabiegu rewizyjnego lub wymiany implantu;
powikłania związane ze znieczuleniem ogólnym, zakrzepowo-zatorowe oraz inne rzadkie powikłania ogólnoustrojowe.
Ryzyko powikłań zależy między innymi od wyjściowej anatomii piersi, stopnia ptozy, jakości skóry, wielkości implantu, techniki operacyjnej, chorób współistniejących i stosowania nikotyny. Szczególnie istotne jest ryzyko zaburzeń ukrwienia kompleksu brodawka–otoczka oraz trudności w gojeniu, ponieważ zabieg łączy przemieszczenie tkanek z jednoczesnym zwiększeniem ich objętości i napięcia.
Rekonwalescencja
Bezpośrednio po operacji mogą występować obrzęk, zasinienia, uczucie napięcia piersi oraz przejściowe dolegliwości bólowe. Ich nasilenie i czas utrzymywania się zależą od zakresu operacji oraz indywidualnej reakcji organizmu.
W okresie pooperacyjnym zaleca się stosowanie odpowiednio dobranej bielizny pooperacyjnej, przestrzeganie zasad pielęgnacji ran oraz ograniczenie aktywności fizycznej zgodnie z zaleceniami lekarza. Należy unikać nadmiernego obciążania kończyn górnych, intensywnych ćwiczeń i czynności zwiększających napięcie tkanek do czasu uzyskania odpowiedniego wygojenia.
Regularne kontrole pooperacyjne umożliwiają ocenę procesu gojenia, położenia implantów, ukrwienia skóry i kompleksu brodawka–otoczka oraz wczesne rozpoznanie ewentualnych powikłań. Ostateczny kształt piersi stabilizuje się stopniowo w kolejnych miesiącach.
Efekty zabiegu i trwałość rezultatów
Celem augmentacyjnej mastopeksji jest uzyskanie pełniejszych, uniesionych piersi o poprawionych proporcjach, odpowiedniej projekcji i bardziej harmonijnym kształcie. Zabieg może poprawić wypełnienie górnego bieguna, skorygować położenie brodawek sutkowych oraz zmniejszyć nadmiar skóry.
Należy jednak pamiętać, że rezultat operacji nie jest niezmienny. Na trwałość efektu wpływają procesy starzenia, zmiany masy ciała, ciąża, właściwości skóry, masa implantu oraz indywidualne predyspozycje do ponownego opadania piersi.
Implanty piersiowe nie są wyrobami dożywotnimi i mogą wymagać kolejnych zabiegów w przypadku wystąpienia powikłań, zmian w ich stanie lub innych wskazań klinicznych. Pacjentka powinna zostać poinformowana o konieczności dalszej kontroli oraz o możliwości przyszłych operacji rewizyjnych.
Konsultacja i kwalifikacja do zabiegu
Kwalifikacja do powiększenia i podniesienia piersi obejmuje szczegółowy wywiad medyczny, badanie fizykalne, ocenę stopnia opadania piersi, jakości skóry i tkanek oraz analizę oczekiwań pacjentki. W zależności od wieku, wywiadu i wskazań klinicznych lekarz może zalecić odpowiednie badania obrazowe piersi.
Podczas konsultacji omawiane są możliwe techniki operacyjne, rodzaj i objętość implantu, przewidywane blizny, proces rekonwalescencji oraz indywidualne ryzyko powikłań. Pacjentka otrzymuje informacje zarówno o spodziewanych korzyściach, jak i ograniczeniach zabiegu, w tym o możliwości niezadowalającego efektu estetycznego i konieczności ponownej interwencji chirurgicznej.

