Reumatoidalne zapalenie stawów (RZS, gościec) jest ogólnoustrojową chorobą zapalną.
Reumatoidalne zapalenie stawów (RZS) najczęściej rozpoczyna się między 20 a 50 rokiem życia
Dotyczy 0,3-2,1% populacji. Jest w związku z tym najczęstszą chorobą reumatoidalną.
Przyczyny powstawania reumatoidalnego zapalenia stawów nadal pozostają niewyjaśnione. 

Objawy RZS w obrębie stopy i stawu skokowego
  • bóle stawów
  • obrzęki
  • sztywność poranna
  • występowanie guzków reumatoidalnych w miejscach narażonych na ucisk i obciążanie
  • ograniczenie ruchomości stawów, sprawności ruchowej
  • tkliwość stawów na ucisk

Najczęstsze objawy towarzyszące w przebiegu reumatoidalnego zapalenia stawów (RZS) w obrębie stawu skokowego i stopy:

  • paluch koślawy
  • palce młotkowate
  • podwichnięcia i zwichnięcia w obrębie stawów śródstopno-palcowych
  • stopa płaska (obniżenie naturalnego wysklepienia stopy)
  • koślawe ustawienie tyłostopia

Zmiany te skutkują zmniejszeniem obciążania przedniej części stopy oraz skracaniem kroku.

strona-przyczyny-powstawania-rzs

Leczenie RZS

Rozpoznanie choroby

Rozpoznanie ustala się na podstawie kryteriów ogłoszonych przez American College of Rheumatology (organizację wyznaczającą światowe standardy postępowania w chorobach reumatoidalnych).

Leczenie reumatoidalnego zapalenia stawów (RZS)

Cele leczenia:

  • zmniejszenie dolegliwości bólowych
  • kontrola stanu zapalnego
  • zapobieganie powstawaniu deformacji
  • korekcja deformacji
  • zachowanie funkcji narządu ruchu
  • przywrócenie funkcji narządu ruchu

Leczenie nieoperacyjne reumatoidalnego zapalenia stawów (RZS) jest prowadzone w poradniach reumatologicznych.

Leczenie operacyjne reumatoidalnego zapalenia stawów (RZS)

Zwyczajowo zabiegi stosowane w leczeniu zmian w obrębie stóp i stawu skokowego, powstałych w przebiegu reumatoidalnego zapalenia stawów możemy podzielić na : prewencyjne, korekcyjne i rekonstrukcyjne.

1. Zabiegi prewencyjne w leczeniu reumatoidalnego zapalenia stawów (RZS)

mają na celu ograniczenie rozwoju choroby, a przez to zabieganie dalszym deformacjom i zaburzeniom funkcji

Należy do nich:

  • synowektomia – wycięcie zapalnie zmienionej błony maziowej z chorobowo zmienionego stawu.

Zabieg może być wykonywany  na ,,otwarto'' jak również artroskopowo.

2. Zabiegi korekcyjne w leczeniu reumatoidalnego zapalenia stawów (RZS)

mają na celu skorygowanie powstałych w przebiegu choroby deformacji oraz poprawę funkcji stopy i jakości życia pacjentów

Należą do nich:

  • artrodeza- czyli trwałe usztywnienie stawu. Zabieg ten jest możliwy do wykonania zarówno w obrębie przodostopia jaki i tyłostopia. Funkcja usztywnionego stawu przejmowana jest przez stawy sąsiednie. Artrodeza pozwala na skorygowanie deformacji , zmniejszenie dolegliwości bólowych , poprawę sprawności ruchowej.

Najczęściej zabieg artrodezy u chorych na reumatolidalne zapalenie stawu jest wykonywany w przypadku wystąpienia następujących deformacji przodostopia:

  • palucha koślawego
  • palucha sztywnego
  • palca młotkowatego
  • palca młoteczkowatego
  • palca szponiastego

W przypadku zmian zlokalizowanych w  obrębie tyłostopia zabieg atrodezy może dotyczyć pojedyńczego stawu lub kilku stawów. Zakres wykonania artrodezy zależy od stopnia deformacji tyłostopia i współistniejących zmian w innych częściach stopy.

 Najczęściej wykonuje sie artrodezę w obrębie stawu:

  • skokowo-piętowego
  • stawu skokowo-łódkowego
  • stawu piętowo -sześciennego

Inne zabiegi:

  • cześciowe lub całkowite resekcje głów kości śródstopia II-V
  • usunięcie guzków reumatoidalnych
  • zabiegi w obrębie tkanek miękkich

3. zabiegi rekonstrukcyjne w leczeniu reumatoidalnego zapalenia stawów (RZS)

mają na celu przywrócenie funkcji zniszczonego stawu i zmniejszenie dolegliwości bólowych

Należy do nich:

  • endoprotezoplastyka stawów śródstopno-palcowych II-V
  • endoprotezoplastyka stawu śródstopno-paliczkowego palucha nie powinna być stosowana z powodu bardzo dużej liczby powikłań
  • endoprotezoplastyka stawu skokowego

Warta podkreślenia jest również odpowiednia kolejność leczenia operacyjnego. Jeśli zmiany w przebiegu RZS dotyczą wielu stawów w obrębie kończyn dolnych zalecane jest w pierwszej kolejności usuwanie deformacji w obrębie stóp. Następnie podejmuje się leczenie operacyjne stawów biodrowych, a w ostatniej kolejności stawów kolanowych.

Rehabilitacja po operacji RZS

Ważnym elementem wspierającym szybki powrót do zdrowia pacjenta po operacji stopy reumatoidalnej jest rehabilitacja. Aby była skuteczna powinna opierać się o następujące założenia:

  • należy ocenić stan pacjenta
  • należy przygotować indywidualne zalecenia w procesie leczenia
  • należy dostosować terapię do możliwości pacjenta

Indywidualne ćwiczenia z pacjentem mają na celu:

  • poprawę zakresu ruchu w stawach operowanej kończyny dolnej
  • poprawę czucia głębokiego
  • pracę nad poprawą koordynacji nerwowo-mięśniowej
  • zmniejszenie obrzęku (praca na tkankach miękkich, masaż limfatyczny, kinesiotaping)
  • korekcję chodu oraz nieprawidłowych nawyków ruchowych
  • fizjoterapia
Znieczulenie

W chirurgii stopy dużym wyzwaniem było i jest nadal zapewnienie pacjentowi bez bólowego przebiegu operacji jak i zminimalizowanie bólu w okresie pooperacyjnym.

W powszechnej opinii funkcjonuje przekonanie o bardzo bolesnym przebiegu pooperacyjnym po operacjach wykonywanych w obrębie stopy a szczególnie po operacji halluxów

Możliwości wyboru znieczulenia do zabiegów wykonywanych w obrębie stopy jest wiele.

Nowoczesna anestezjologia stara się aby tam gdzie to tylko możliwe wykorzystywać techniki znieczulenia regionalnego- od blokad centralnych takich jak znieczulenie podpajęczynówkowe i zewnątrzoponowe w powszechniej opinii znane jako znieczulenia dolędzwiowe, po blokady nerwów obwodowych na różnych poziomach wykonywane pod kontrolą ultrasonografu szczególnie w przypadku operowania jednej stopy.

Możliwość zastosowania danego typu znieczulenia zależy głównie od rozległości operacji i ewentualnych towarzyszących schorzeń .

Ostateczny wybór sposobu znieczulenia jest ustalany z pacjentem w przedoperacyjnej rozmowie kwalifikacyjnej.

Wykorzystanie USG w anestezjologii do przeprowadzania blokad nerwów obwodowych otworzyło drogę do wykonania bardzo precyzyjnych znieczuleń regionalnych.

Nasze wieloletnie doświadczenie doprowadziło do zmiany postępowania okołooperacyjnego, zarówno w kwestii samego znieczulenia jak i w okresie pooperacyjnym.

Znieczulenie nerwów obwodowych w przypadku operacji stopy zwane okołokostkowym oznacza iniekcję środka znieczulającego miejscowego w okolice nerwów na odpowiednim poziomie.

Znieczulenia tego typu są bardzo precyzyjne, ponieważ nerwy odpowiedzialne za czucie bólu są dobrze widoczne w obrazie ultrasonograficznym a podanie leku jest w pełni kontrolowane

Pozwala to znacznie zmniejszyć, lub wręcz odstawić przyjmowane dawki leków przeciwbólowych we wczesnym okresie pooperacyjnym .

Dla bardzo wielu pacjentów jedną z najistotniejszych zalet tego znieczulenia jest zachowanie czucia powyżej stawu kolanowego operowanej nogi a co najważniejsze , że w ten sposób unikamy potrzeby wykonania znieczulenia dolędzwiowego nie zawsze akceptowanego przez chorych.

Kolejną ważną zaleta tego typu znieczulenia jest możliwość bardzo wczesnego rozpoczęcia chodzenia po zabiegu.

W okresie pooperacyjnym podając w regularnych odstępach czasu leki przeciw bólowe pod kontrolą USG w strefę przebiegu nerwów odpowiedzialnych za uczucie bólu zapewniamy pacjentom możliwość przejścia tego okresu w możliwie najbardziej bez bólowy komfortowy sposób.

Wypełnij interaktywną ankietę
i sprawdź na jakie schorzenie stopy cierpisz

Natychmiastowa diagnoza

Historie naszych pacjentów

poznaj naszych pacjentów

Historie naszych pacjentów

Szpital Halluxmed

poznaj nasz szpital

Szpital Halluxmed

Opinie osób

po opercjach w naszym szpitalu

Opinie osób