Bunionette jest bolesnym zniekształceniem okolicy głowy piątej kości śródstopia.
W deformacji bunionette palec V ulega odchyleniu w kierunku pozostałych palcy
Swoim kształtem przypomina  deformację podobną do palucha koślawego od strony palca V. 

Objawy deformacji Bunionette

Ciągłe drażnienie nadmiernej wypukłości okolicy głowy piątej kości śródstopia poprzez ścianę zbyt ciasnego obuwia lub większą aktywność fizyczną jest przyczyną:

  • uciążliwych dolegliwości bólowych
  • nadmiernego rogowacenia skóry
  • tworzenia się bolesnych modzeli głównie od strony bocznej stopy
  • przewlekłych stanów zapalnych w okolicy bocznej stopy na wysokości głowy piątej kości śródstopia

Często występuje łącznie z paluchem koślawym przyczyniając się do jeszcze większego poszerzenia przodostopia.

Bunionette-011 Bunionette-021
Leczenie deformacji Bunionette

Leczenie zależy od stopnia nasilenia dolegliwości bólowych, częstości powtarzania się stanów zapalnych w okolicy głowy V kości śródstopia i konieczności ograniczenia aktywności fizycznej.

Leczenia nieoperacyjne 

Najistotniejszym zadaniem jest wyeliminowanie obuwia ,które jest przyczyną ciągłego drażnienia ok. głowy V kości śródstopia.Obuwie powinno być odpowiednio szersze w obrębie przodostopia.
Należy systematycznie usuwać powstające modzele i stosować różnego rodzaje zaopatrzenie ortopedyczne , którego zadaniem jest zmniejszenie nacisku ściany buta na wrażliwą okolicę V kości śródstopia.

Leczenie operacyjne

W przypadku dużych deformacji i braku poprawy po leczeniu nieoperacyjnym jedynym skutecznym leczeniem jest leczenie operacyjne.

Badania diagnostyczne stosowane przed wykonaniem zabiegu operacyjnego leczenia bunionette

  • badanie radiologiczne w podstawowych projekcjach
  • badania morfologiczno-biochemiczne ( link do tych badań- zaleceń przed zabiegiem )
  • badanie pedobarograficzne (jest jeszcze w Polsce rzadko stosowane), które pozwala ocenić rozkład nacisków wywieranych na podeszwową stronę stóp podczas stania i chodzenia i tym samym pozwala precyzyjniej zaplanować leczenie operacyjne.
  • badanie ultrasonograficzne
  • badanie tomografii komputerowej
  • badanie rezonansu magnetycznego

Przed przystąpieniem do leczenia operacyjnego bunionette  pacjentka/pacjent jest dokładnie badany.

Następnie przeprowadzamy z pacjentką/pacjentem rozmowę mającą na celu wyjaśnienie charakteru deformacji i omawiamy sposoby proponowanego leczenia operacyjnego. Na koniec przedstawiamy zagrożenia związane z samym zabiegiem i możliwe powikłania występujące w przebiegu leczenia operacyjnego bunionette.

W leczeniu operacyjnym w zależności od wielkości i typu deformacji stosuje sie różnego rodzaju osteotomie (przecięcie kości) V kośći śródstopia celem korekcji deformacji.

Głównie są to osteotomie zbliżone swoim kształtem do osteotomii :

  • chevron
  • scarf
  • Weil

W leczeniu operacyjnym deformacji typu bunionete wykorzystywane są również z powodzeniem techniki chirurgii małoinwazyjnej – MIS. Osteotomie przezskórne, wykonywane pod kontrolą rentgena dają możliwość skorygowania deformacji przez tzw. „dziurkę od klucza” czyli z niewielkich (ok 3 mm) cięć skórnych. 

W leczeniu pooperacyjnym stosujemy specjalne obuwie pooperacyjne

 

obuwie-pooperacyjne-012

 

Chodzenie w nich rozpoczyna się od pierwszej doby po zabiegu. 
W butach tych pacjenci chodzą zazwyczaj 4-5 tyg.

Rehabilitacja po operacji Bunionette

Ważnym elementem wspierającym szybki powrót do zdrowia pacjenta po operacji bunionette jest rehabilitacja. Aby była skuteczna powinna opierać się o następujące założenia:

  • należy ocenić stan pacjenta
  • należy przygotować indywidualne zalecenia w procesie leczenia pooperacyjnego bunionette
  • należy dostosować terapię do możliwości pacjenta

Indywidualne ćwiczenia z pacjentem mają na celu:

  • poprawę zakresu ruchu w stawach operowanej kończyny dolnej
  • poprawę czucia głębokiego
  • pracę nad poprawą koordynacji nerwowo- mięśniowej
  • zmniejszenie obrzęku ( praca na tkankach miękkich, masaż limfatyczny, kinesiotaping).
  • korekcję chodu oraz nieprawidłowych nawyków ruchowych
  • fizjoterapia
Znieczulenie

W chirurgii stopy dużym wyzwaniem było i jest nadal zapewnienie pacjentowi bez bólowego przebiegu operacji jak i zminimalizowanie bólu w okresie pooperacyjnym.

W powszechnej opinii funkcjonuje przekonanie o bardzo bolesnym przebiegu pooperacyjnym po operacjach wykonywanych w obrębie stopy a szczególnie po operacji halluxów

Możliwości wyboru znieczulenia do zabiegów wykonywanych w obrębie stopy jest wiele.

Nowoczesna anestezjologia stara się aby tam gdzie to tylko możliwe wykorzystywać techniki znieczulenia regionalnego- od blokad centralnych takich jak znieczulenie podpajęczynówkowe i zewnątrzoponowe w powszechniej opinii znane jako znieczulenia dolędzwiowe, po blokady nerwów obwodowych na różnych poziomach wykonywane pod kontrolą ultrasonografu szczególnie w przypadku operowania jednej stopy.

Możliwość zastosowania danego typu znieczulenia zależy głównie od rozległości operacji i ewentualnych towarzyszących schorzeń .

Ostateczny wybór sposobu znieczulenia jest ustalany z pacjentem w przedoperacyjnej rozmowie kwalifikacyjnej.

Wykorzystanie USG w anestezjologii do przeprowadzania blokad nerwów obwodowych otworzyło drogę do wykonania bardzo precyzyjnych znieczuleń regionalnych.

Nasze wieloletnie doświadczenie doprowadziło do zmiany postępowania okołooperacyjnego, zarówno w kwestii samego znieczulenia jak i w okresie pooperacyjnym.

Znieczulenie nerwów obwodowych w przypadku operacji stopy zwane okołokostkowym oznacza iniekcję środka znieczulającego miejscowego w okolice nerwów na odpowiednim poziomie.

Znieczulenia tego typu są bardzo precyzyjne, ponieważ nerwy odpowiedzialne za czucie bólu są dobrze widoczne w obrazie ultrasonograficznym a podanie leku jest w pełni kontrolowane

Pozwala to znacznie zmniejszyć, lub wręcz odstawić przyjmowane dawki leków przeciwbólowych we wczesnym okresie pooperacyjnym .

Dla bardzo wielu pacjentów jedną z najistotniejszych zalet tego znieczulenia jest zachowanie czucia powyżej stawu kolanowego operowanej nogi a co najważniejsze , że w ten sposób unikamy potrzeby wykonania znieczulenia dolędzwiowego nie zawsze akceptowanego przez chorych.

Kolejną ważną zaleta tego typu znieczulenia jest możliwość bardzo wczesnego rozpoczęcia chodzenia po zabiegu.

W okresie pooperacyjnym podając w regularnych odstępach czasu leki przeciw bólowe pod kontrolą USG w strefę przebiegu nerwów odpowiedzialnych za uczucie bólu zapewniamy pacjentom możliwość przejścia tego okresu w możliwie najbardziej bez bólowy komfortowy sposób.

Wypełnij interaktywną ankietę
i sprawdź na jakie schorzenie stopy cierpisz

Natychmiastowa diagnoza

Historie naszych pacjentów

poznaj naszych pacjentów

Historie naszych pacjentów

Szpital Halluxmed

poznaj nasz szpital

Szpital Halluxmed

Opinie osób

po opercjach w naszym szpitalu

Opinie osób