Uszkodzenie mięśni strzałkowych



Mięśnie strzałkowe długi i krótki to ważne elementy dynamicznej konstrukcji stopy. Są bardzo silnymi mięśniami biorącymi udział w zginaniu podeszwowym stopy i unoszeniu jej brzegu przśrodkowego. Ścięgna tych mięśni przebiegają tuż za kostką boczną i dlatego ich uszkodzenia mogą towarzyszyć urazom skrętnym stawu skokowego. Najczęstszymi patologiami w obrębie tych ważnych struktur są:

 

Zapalenie ścięgna i jego pochewki

  • Przyczyny
Przyczyną może być uraz skrętny stawu skokowego (potocznie zwanym "skręceniem kostek"), złamanie kostek lub złamanie tylnej części stopy oraz anatomiczne uwarunkowania takie jak przerośniete struktury kostne (tzw. guzek strzałkowy) lub dodatkowa kostka na przebiegu samego ścięgna.Dolegliwości, z którymi zmaga się pacjent mają charakter przewlekły i następują kilka tygodni po przebytym uraze. Pojawia się ból, który nasila się podczas chodzenia oraz ruchów unoszenia krawędzi przyśrodkowej stopy. Pacjent zauważa obrzęk tuż za kostką boczną z towarzyszącą tkliwością w tym miejscu.

 

  • Rozpoznanie
Podstawą rozpoznania jest badanie ortopedyczne. W diagnostyce obrazowej stosuje się badanie USG oraz NMR, które pokazuje   zmianę struktury ścięgna (osłabienie) oraz płyn zapalny wokół ścięgna.

 

  • Leczenie nieoperacyjne
Leczenie rozpoczyna się od metod nieoperacyjnych. Stosuje się zabiegi fizykalne, ćwiczenia, ortezy a w niektórych przypadkach krótkotrwałe unieruchomienie w opatrunku gipsowym. W przypadku braku skuteczności terapii wdraża się leczenie operacyjne.

 

  • Leczenie operacyjne
a. Endoskopowe oczyszczenie ścięgna i pochewek ścięgna (Ryc.1) polega na wprowadzeniu mikrokamery i mikronarzędzi przy pomocy których usuwa się nadmiar płynu zapalnego oraz fragmentów uszkodzonego ściegna. Po operacji pacjent stosuje unieruchomienie w postaci krótkiej łuski gispowej przez 2 tyg oraz odciążenie kończyny. Po tym okresie stosuje się ortezę stawu skokowego typu "Walker" i chodzenie z obciążaniem operowanej kończyny przez kolejne 6tyg. Powrót do normalnej funkcji stopy następuje po ok 12-16tyg. Należy pamiętać,że każdy przypadek może różnić sie indywidualnie w postępowaniu.



Otwarte oczyszczenie i usunięcie błony maziowej i zmienionych fragmenów ścięgna (Ryc.2) zalecane jest w bardziej rozległych przypadkach, gdy proces chorobowy obejmuje znaczną powierzchnię ścięgna. Zabieg wykonywany jest przez niewielkie skórne nacięcie tuż nad ścięgnami. W przypadku przerostu guzka strzałkowego lub występowaniu dodatkowych struktur kostnych drażniących ścięgna podczas ich ruchu, zabieg polega na usunięciu mechanicznej przeszkody. Postępowanie pooperacyjne obejmuje stosowanie unieruchomienia w postaci krótkiej łuski gispowej przez 2 tyg oraz odciążenie kończyny, a następnie ortezy stawu skokowego typu "Walker" i chodzenie z obciążaniem operowanej kończyny przez kolejne 6tyg. Powrót do normalnej funkcji stopy następuje po ok 12-16tyg. Należy pamiętać, że każdy przypadek może różnić sie indywidualnie w postępowaniu.
 
 


Uszkodzenie ciągłości ścięgien mięśni strzałkowych

 

Do całkowitego przerwania ciągłości ścięgien dochodzi najczęściej podczas masywnego urazu skrętnego stawu skokowego. Częstsze jest uszkodzenie mięśnia strzałkowego krótkiego niż długiego. Spowodowane jest to warunkami anatomicznymi ułożenia i pracy samych ścięgien. Do całkowitego uszkodzenia może również dojść w przypadkach długotrwjącej niestabilności stawu skokowego, np po urazie skrętnym z jednoczesnym uszkodzeniem więzadeł stawu skokowego oraz u pacjentów ze stopami szpotawymi, wydrążonymi. Najczęsiciej dochodzi do podłużnego uszkodzenia struktury ścięgna.

Objawy ostrego uszkodzenia towaryszą objawom skręcenia czy też złamania w obrębie stawu skokowego. Pacjent odczuwa ból tuż za kostką boczną oraz miejscową silną bolesność w tej okolicy. Widoczny jest obrzęk w bolesnym miejscu a siła zginania podeszwowego stopy jest osłabiona. Czasami odczuwalny jest rodzaj trzasku w chwili uszkodzenia. W przypadku stanu przewlekłego, gdy uszkodzenie nie jest rozpoznane od razu, do wspomnianych objawów dołączają uczucie  niestabilności stawu skokowego, którą pacjent odczuwa jako zbyt łatwe "podwijanie" się stopy do wewnątrz.

 

 

    • Rozpoznanie


      -Podstawą rozpoznania jest badanie lekarskie.

      -badaniami potwierdzającymi uszkodzenie oraz oceniającymi jego rozległość są USG i NMR
    • Leczenie nieoperacyjne


      Leczenie rozpoczyna się od metod nieoperacyjnych. Unieruchomienie w opatrunku gipsowym przez 6 tyg. Stosuje się równocześnie zabiegi fizykalne. Po okresie unieruchomienia rozpoczyna się aktywną rehabilitację pod postacią ćwiczeñ biernych i czynnych. Do czasu 10-12 tyg. stosuje się ortezy stawu skokowego. W przypadku braku skuteczności terapii wdraża się leczenie operacyjne.

      • Leczenie operacyjne
      1. Oczyszczenie i tubularyzacja uszkodzonego ścięgna (ryc.4.) - polega na operacyjnym usunięciu zniszczonych fragmentów ścięgna i specjalnej technice założenia szwów na same ścięgna w taki sposób aby odtworzyć jego tubularny kształt przy jednoczesnym jego wzmocnieniu. Postępowanie pooperacyjne obejmuje stosowanie unieruchomienia w postaci krótkiej łuski gispowej przez 2 tyg oraz odciążenie kończyny, a następnie ortezy stawu skokowego typu "Walker" i chodzenie z obciążaniem operowanej koñczyny przez kolejne 6tyg. Powrót do normalnej funkcji stopy następuje po ok 12-16tyg. Należy pamiętać,że każdy przypadek może  różnić sie indywidualnie w postępowaniu.
      1. Tenodeza (Ryc.5.) - w przypadku, gdy część jednego ze ściegien jest uszkodzona w ponad połowie jego grubości i niemożliwym staje się jego oczyszczenie i tubularyzacja, wykonuje się usunięcie całkowite uszkodzonego fragmentu ściegna, a pozostałe końce przyszywa się specjalnym szwem do drugiego sprawnego ściegna ( np. uszkodszone końce ścięgna mięśnia strzałkowego krótkiego przyszywa się do dobrego,"zdrowego" ścięgna mięśnia strzałkowego długiego.)W ten sposób oba ścięgna działają jako jedno, co zachowuje ich funkcję. Postępowanie pooperacyjne obejmuje stosowanie unieruchomienia w postaci krótkiej łuski gispowej przez 4 tyg. oraz odciążenie kończyny a następnie ortezy stawu skokowego typu "Walker" i chodzenie ze stopniowym obciążaniem operowanej koñczyny przez kolejne 6tyg. W tym czasie rozpooczynają się zabiegi fizykoterapii oraz ćwiczenia bierne stawu skokowego. Powrót do normalnej funkcji stopy następuje po ok 12-16tyg. Należy pamiętać, że każdy przypadek może różnić sie indywidualnie w postępowaniu.
    1. Renostrukcja uszkodzonych ścięgien - w przypadku rozległych uszkodzeń jednego ze ścięgien lub uszkodzenia obu ścięgien mięśni strzałkowych wykonuje się ich rekonstrukcję, odtwarzając ich ciągłość przy pomocy przeszczepów ściegien pobranych np z okolicy stawu kolanowego ( podobnie jak ma to miejsce podczas rekonstrukcji więzadeł krzyżowych kolana) lub przy pomocy przeniesienia innych ścięgien np. zginacza długiego palucha tak aby jego działanie było takie same jak mięśni strzałkowych. Po operacji stopa i staw skokowy jest unieruchomiony w opatrunku gipsowym przez 6 tyg. W tym okresie zabronione jest obciążanie kończyny. W kolejnych 6 tyg. od daty opercji pacjent porusza się w ortezie typu "Walker" ze stopniowym obciążaniem kończyny. Rozpoczynają się zabiegi fizykalne oraz ćwiczenia bierne stawu skokowego i stopy. Powrót do aktywności fizycznej następuje po 16tyg. od operacji. Należy pamiętać,że każdy przypadek może różnić sie indywidualnie w postępowaniu.


Zwichnięcie i niestabilność mięśni strzałkowych

 

Mięśnie strzałkowe, biegnąc tuż za kostką boczną, mogą na skutek urazu skręceniowego lub złamania w obrębie stawu skokowego ulec przemieszczeniu do przodu na kostkę boczną. Najczęściej do ostrego zwichnięcia dochodzi u narciarzy, gdy występuje silny skurcz mięśni strzałkowych przy ustabilizowanym przez but narciarski stawie skokowym. Ostre urazy skrętne stawu skokowego ( tzw. skręcenie kostek) mogą być przyczyną ostrych zwichnięć ścięgien mięśni strzałkowych oraz prowadzić do długotrwałej niestabilności i okresowego" podwichania " sie wspomnianych struktur. Przy ostrym urazie pacjent może odczuwać uczucie zerwania I przeskakiwania tuż za kostką boczną. W tym miejscu widoczny jest obrzęk i miejscowa bolesność. Pacjent odczuwa ból podczas zginania grzbietowego stopy i unoszenia jej krawędzi przyśrodkowej z jednoczenym objawem " przeskakiwania" za kostką boczną. W przypadku długotrwałen niestabilnośc pacjent uskarża się głównie na okresowy ból tuż za kostką boczną oraz uczucie "niepewnej" i niestabilnej stopy podczas chodzenia

 

 

  • Diagnostyka

     
    -badanie lekarskie 
    -badanie rtg na którym należy wykluczyć złamania w obrebie stawu skokowego. Czasami wiodczy jest też drobny, oderwany fragment kostny tuż za kostką boczną świadczący o niestabilności mięśni strzałowych
    -dodatkowo pomoca służą badanie USG i NMR celem oceny struktur samych ścięgien i otaczających je więzadeł i tkanek miękkich

  • Leczenie nieoperacyjne


    Jego skuteczność wynosi <50% i zarezerwowane jest dla pacjentów, którzy nie mogą zostać poddani leczeniu operacyjnemu. Polega ono na stosowaniu unieruchomienia w opatrunku gipsowym przez 6 tyg, następne 6 tyg obejmuje fizykoterapię, czynne i bierne ćwiczenia oraz stosowanie ortezy stabilizującej staw skokowy. Powrót do pełnej aktywności następuje po 16 tyg. od operacji.

    • Leczenie operacyjne
    1. Leczenie chirurgiczne polegające na bezpośredniej naprawie tkanek stabilizujących ścięgna polegjącą na odpowiednim zszyciu i ułożeniu uszkodzonych struktutr. Po operacji stopa i staw skokowy jest unieruchomiony w opatrunku gipsowym przez 2 tyg. W tym okresie zabronione jest obciążanie kończyny. W kolejnych 6 tyg od daty operacji pacjent porusza się w ortezie typ "Walker" ze stopniowym obciążaniem kończyny. Rozpoczynają się zabiegi fizykalne oraz ćwiczenia bierne stawu skokowego i stopy. Powrót do aktywności fizycznej następuje po 10tyg od operacji.
    2. Techniki rekontrukcyjne polegające na: zmianie położenia ścięgien, dodatkowej stabilizacji przy pomocy przeniesionego fragmentu ścięgna Achillesa lub fragmentu kostnego pobranego z kostki bocznej z towrzyszącym pogłebieniem rynny kostnej, w której poruszają się ściegna.  Zabiegi tego typu wskazane są przy znacznym uszkodzeniu struktur anatomicznych normalnie zapobiegających przemieszczaniu się ścięgien.Postępowanie pooperacyjne obejmuje stosowanie unieruchomienia w postaci krótkiej łuski gispowej przez 2 tyg oraz odciążenie kończyny, a następnie ortezy stawu skokowego typu "Walker" i chodzenie ze stopniowym obciążaniem operowanej kończyny przez kolejne 6tyg. W tym czasie rozpooczynają się zabiegi fizykoterapii oraz ćwiczenia bierne stawu skokowego. Na kolejne 6 tyg pacjent otrzymuje lekką ortezę stabilizującą staw skokowy. Powrót do normalnej funkcji stopy następuje po ok 12-16tyg.
    3. Renostrukcja uszkodzonych ścięgien - w przypadku rozległych uszkodzeń jednego ze ścięgien lub uszkodzenia obu ścięgien mięśni strzałkowych wykonuje się ich rekonstrukcję, odtwarzając ich ciągłość przy pomocy przeszczepów ściegien pobranych np z okolicy stawu kolanowego ( podobnie jak ma to miejsce podczas rekonstrukcji więzadeł krzyżowych kolana) lub przy pomocy przeniesienia innych ścięgien np. zginacza długiego palucha tak aby jego działanie było takie same jak mięśni strzałkowych. Po operacji stopa i staw skokowy jest unieruchomiony w opatrunku gipsowym przez 6 tyg. W tym okresie zabronione jest obciążanie kończyny. W kolejnych 6 tyg. od daty opercji pacjent porusza się w ortezie typu "Walker" ze stopniowym obciążaniem kończyny. Rozpoczynają się zabiegi fizykalne oraz ćwiczenia bierne stawu skokowego i stopy. Powrót do aktywności fizycznej następuje po 16tyg. od operacji. Należy pamiętać,że każdy przypadek może różnić sie indywidualnie w postępowaniu.

Nowa siedziba Halluxmed


video
Zobacz nasz nowy szpital.


Więcej  

Historie pacjentów


Poznaj naszych pacjentów i ich przypadki.

Więcej  

Skontaktuj się z nami


Od grudnia 2016 Halluxmed Ortopedia Chirurgia Stopy przyjmuje pacjentów w nowym szpitalu w Komornikach, ul. Komornicka 57

Halluxmed Ortopedia
Chirurgia Stopy

ul.Komornicka 57
62-052 Komorniki

T: 61 666 47 37
M: 509 064 748
Rejestracja:
500 642 106,
61 666 47 37,
509 064 748,
512 023 138
info@halluxmed.pl
fax: 61 6662965

POPRZEDNIA LOKALIZACJA SZPITALA: Przeźmierowo k/Poznania ul. Rynkowa 63

Polityka ochrony prywatności  |   Forum  |   Klauzula RODO  |   Copyright 2006-2018. Halluxmed Ortopedia Chirurgia Stopy